در برزخ بهشت

 

در چشم آفتاب چو شبنم زیادی ام

چون زهر هرچه باشم اگر کم زیادی ام

 

بیهوده نیست روی زمینم نهاده اند

بارم که روی شانه ی عالم زیادی ام

 

با شور و شوق می رسم و طرد می شوم

موجم به هر طرف که بیایم زیادی ام

 

همچون نفس غریب ترین آمدن مراست

تا می رسم به سینه همان دم زیادی ام

 

جان مرا مگیر خدایا که بعد مرگ

در برزخ و بهشت و جهنم زیادی ام

 

قرآن به استخاره ورق خورد! کیستم؟!

بین برادران خودم هم زیادی ام!

 

 

                                                                         فاضل نظری- گریه های امپراتور

/ 6 نظر / 12 بازدید
1

1

2

2

میلاد

فاضل نظری را دوست داریم و غزل‌هایش را. عالی بود این غزل.

شهاب

سلام به نظرم سبک غزل بهترین سبک شعره اشعار فاضل نظری هم حتما ارزش خوندن رو داره زیبا بود